ความปวดคือสัญญาณชีพที่ 5
ในวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต สิ่งใดที่ไม่มีประโยชน์ ธรรมชาติจะค่อย ๆ กำจัดสิ่งนั้นทิ้งไป
สิ่งใดก็ตามที่ยังมีอยู่จนถึงปัจจุบัน จึงสันนิษฐานได้ว่าล้วนแต่ต้องสร้างคุณค่าเป็นอย่างใดอย่างหนึ่ง ให้แก่การดำรงชีพของเผ่าพันธุ์ เพียงแต่เราจะล่วงรู้หรือไม่เท่านั้นเองและสิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ ไม่ใช่เพียงกับมนุษย์ แต่มีอยู่ในสิ่งมีชีวิตทุกสายพันธุ์ สิ่งนั้นคือ ‘ความปวด’
ดังนั้นแล้ว จึงน่าเชื่อได้ว่า ‘ความปวด’ จะต้องก่อให้เกิดประโยชน์อะไรบางอย่างกับเรา ไม่มากก็น้อย เคยสังเกตกันหรือไม่ว่ามนุษย์จะรู้สึกปวดมากจากภาวะใด ‘ความปวด’ ที่ขึ้นชื่อว่าสูงสุดเป็นอันดับต้น ๆ นั่นคือ ‘ความปวด’ ที่เกิดจากการจะคลอดของบุตรในครรภ์ แล้วทำไมธรรมชาติจึงต้องให้มนุษย์รู้สึกปวดมากในภาวะนี้ด้วย
คำตอบก็คือ เพราะภาวะนี้เกี่ยวข้องกับการสืบเผ่าพันธุ์ของมนุษย์โดยตรง ลองพิจารณาดูว่าถ้าเราไม่รู้สึกปวด หรือปวดไม่มากพอที่จะทำให้ผู้เป็นแม่รู้สึกถึงภาวะนี้ แม่อาจจะไม่สนใจและออกไปล่าสัตว์ จนส่งผลให้เกิดการคลอดบุตรในป่า และทารกผู้อ่อนแอก็อาจต้องตกเป็นเหยื่อของสัตว์อื่น
ธรรมชาติจึงอาจอยากกระตุ้นให้แม่ต้องรับรู้ แม่จะได้ระวัง และหาที่ปลอดภัยสำหรับการคลอดและดูแลบุตรต่อไป จึงเห็นได้ว่า ‘ความปวด’ มีส่วนในการปกป้องและการสืบดำรงส่งต่อของสายพันธุ์เป็นอย่างยิ่ง
ดังนั้น เราจึงไม่ควรมอง ‘ความปวด’ ว่าคือศัตรู แต่ควรมอง ‘ความปวด’ ว่าเป็นเหมือนเพื่อนผู้หวังดี ที่จะคอยเตือนว่าเกิดอะไรบางอย่างขึ้นกับร่างกาย ซึ่งน่าจะกระทบต่อการใช้ชีวิตของเราตามมา
ความปวด จึงเปรียบเสมือนสัญญาณชีพที่ 5 ที่จะคอยบอกกับเราว่าชีวิตยังปลอดภัยดีอยู่หรือไม่
To feel pain is to be alive
การรู้สึกถึงความเจ็บปวด คือเครื่องหมายของการมีชีวิต
To care for pain is to be human
ส่วนการเอื้ออาทรต่อความเจ็บปวด คือเครื่องหมายของความเป็นมนุษย์
บทความโดย นพ.ภิญโญ ศรีวีระชัย
Dr. Pinyo Sriveerachai, M.D.
เลขที่ใบประกอบโรคศิลป์ (ว.) : 26339
🧡 สนใจปรึกษาหรือสอบถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับการดูแลแบบประคับประคองได้ที่โรงพยาบาลวันเวลา อินเตอร์เนชั่นแนล
LINE : @onevelahospital
โทร : 02-373-3939
โรงพยาบาลวันเวลา อินเตอร์เนชั่นแนล
MRT สถานีแยกลำสาลี (ทางออก2)
#PalliativeCare #painmanagement #กำลังใจผู้ดูแล #โรงพยาบาลวันเวลา #ดูแลแบบประคับประคอง
